«Ο σπόρος της Συνειδητότητας, ο θαμμένος μέσα στον άνθρωπο είναι ένα μεγάλο δώρο, ένα μεγάλο τάλαντο. Είναι ο μικρός κόκκος του σιναπιού που αναφέρει ο Χριστός. Αυτός, ο πιο μικρός από όλους τους σπόρους, έχει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί σε ένα ψηλό, μεγαλόπρεπο, πολύκλαδο δέντρο που θα φιλοξενεί χιλιάδες πετεινά του ουρανού.
Είναι επίσης ο θησαυρός που κρύβεται στον αγρό του ανθρώπου η το πολύτιμο μαργαριτάρι, ή το προζύμι ή η λυχνία. Είναι το φως μέσα στον άνθρωπο, το φως που έχει τη δύναμη να διαλύσει το σκότος της περιβάλλουσας χαώδους σύγχυσης και αταξίας. Αλλά εμείς, οι άνθρωποι σπαταλάμε αυτό το υπέρτατο αγαθό που μπορεί να μας μεταφέρει στους Ουρανούς. Όταν ο μικρός κόκκος του φωτός αναπτυχθεί, κατατρώει το σκότος του Άδη, τον νικά και τον πατά μεταμορφώνοντάς τον σε Φως. Τότε η Λήθη μετατρέπεται σε Μνημοσύνη, ο Θάνατος σε Ζωή, το Σκότος σε Φως. Και αυτή είναι η κατάσταση της «πίστης» η οποία μπορεί να μετακινήσει βουνά. Είναι η «ψυχή» του ανθρώπου -που κακώς νομίζουμε ότι είναι τα συναισθήματα και οι συγκινήσεις του- και χρειάζεται «σωτηρία» επειδή απειλεί να την καταπιεί το σκότος.»
Amor Vincit Omnia 