διέξοδοι

και φεύγαμε χωρίς να μιλάμε

κι ερχόμασταν χωρίς να ξεχνάμε.

γυρνούσαμε περιμένοντας,

περιμέναμε γυρνώντας.

Μέχρι που φάνηκε

στον χτύπο της άρνησης

το φως του ίσκιου,

το δέρμα των αισθήσεων.