Το ρολόι της άμμου

Μα στην έρημο νιώθεις το χρόνο
να παίρνει σύσταση απαλή, βαριά, που μοιάζει
το χρόνο πάντα των νεκρών να λογαριάζει
λες κι έχει επινοηθεί γι’ αυτό και μόνο.

Έτσι προκύπτουν τα αλληγορικά εργαλεία
που βρίσκουμε στων λεξικών πια τις εικόνες στο έλεος της αράχνης, γεμάτα σκόνες παρατημένα σε σκιερά παλαιοπωλεία

πλάι σ’ένα πιόνι ή σ’ένα τηλεσκόπιο
θολό, σε κάποιο ξίφος δίπλα σκουριασμένο έρμαιο της ανυπαρξίας ξεχασμένο πλάι σε μια πίπα φαγωμένη από το όπιο

– Μπόρχες