δύο είδη

Εκείνοι που τα βράδια του χειμώνα, κατεβαίνουν τη Β.Σοφίας για να πάνε σινεμά με τα πόδια στην Ακαδημίας, και γυρίζουν πάλι με τα πόδια μέσα από τα στενά της Καρύτση, και βγαίνουν στο υπόλοιπο της Σταδίου, γιατί η Αθήνα είναι δική τους και τη νύχτα. Κι εκείνοι που δεν το κάνουν.

Εκείνοι που περιμένουν πότε θα κάνεις ένα λάθος, για να στο κοπανήσουν μέσα στα μούτρα μπας και καταφέρουν μέσα στο σκοτάδι της ανυπαρξίας τους και ψηλώσουν λίγο. Κι εκείνοι που δεν το κάνουν.

Εκείνοι που όταν βρεθείς σε δύσκολη θέση θα κοιτάξουν να σε διευκολύνουν. Κι εκείνοι που θα γελάσουν μαζί σου.

Εκείνοι που δεν θα μπουν ποτέ μέσα στο δέρμα σου. Κι εκείνοι που θα πονέσουν μαζί σου.

Εκείνοι που ζουν για τη γνώμη των άλλων. Κι εκείνοι που δεν τους ενδιαφέρει.

Εκείνοι που κάνουν ό,τι τους λένε οι άλλοι. Κι εκείνοι που σκέφτονται για τον εαυτό τους.

Εκείνοι που μιλάνε στα σκυλιά. Κι εκείνοι που δεν το κάνουν.