H Ευρώπη τους κλείνει την πόρτα, οι αντάρτες της Λιβύης τους βομβαρδίζουν

Οι 53 μετανάστες και πρόσφυγες που σκοτώθηκαν σε αεροπορική επιδρομή που πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου σε κέντρο κράτησης στη Λιβύη, βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από μια στρατιωτική αποθήκη όπλων, κατά τη στιγμή της επίθεσης, σύμφωνα με έρευνα των New York Times. Η αποθήκη είχε επίσης χτυπηθεί μόλις δύο μήνες νωρίτερα, και τόσο οι κρατούμενοι όσο και ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες είχαν προειδοποιήσει για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν όσοι κρατούνται εκεί.

Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκαν δορυφορικές εικόνες για να εντοπιστεί η τοποθεσία του κέντρου κράτησης στην Τατζούρα, μιας πόλης στα ανατολικά προάστια της Τρίπολης, και επιβεβαίωσε την εγγύτητά του με την αποθήκη.

Η έρευνα δείχνει πως η Γενική Διεύθυνση για την Καταπολέμηση της Παράνομης Μετανάστευσης, μια κυβερνητική υπηρεσία αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, διαχειριζόταν το κέντρο για περίπου 600 μετανάστες και πρόσφυγες μέσα σε ένα μεγάλο στρατιωτικό συγκρότημα που έγινε στόχος του ματωμένου εμφυλίου της Λιβύης.

Μετά τη φονική επίθεση, η οποία επίσης τραυμάτισε τουλάχιστον 130, εκπρόσωπος του Khalifa Hifter, του στρατάρχη του αυτοανακηρυγμένου Εθνικού Στρατού της Λιβύης (LNA), που είχε προκαλέσει την επίθεση στην Τρίπολη τον Απρίλιο και που επιχειρεί να ανατρέψει την υποστηριζόμενη από τα ΗΕ κυβέρνηση της Λιβύης, επιβεβαίωσε ότι οι δυνάμεις των ανταρτών είχαν χτυπήσει εκείνη την αποθήκη, δύο μήνες πριν.

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες που κρατήθηκαν στο κέντρο της Τατζούρα, διαμαρτύρονταν για τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες ζούσαν. Στα βίντεο που απέκτησαν οι NYT στην αρχή του έτους, φαίνονται οι βρώμικοι πάγκοι στους οποίους έκαναν μπάνιο, και οι σειρές στις οποίες στοιβάζονταν για να κοιμηθούν στο πάτωμα. Είπαν ότι η σίτιση ήταν κακή και ότι κάποιοι είχαν κρατηθεί εκεί μέχρι και για δυόμισι χρόνια. Δήλωσαν ακόμη, ότι ο στρατός της κυβέρνησης ανάγκαζε ορισμένους από αυτούς να υπηρετήσουν είτε κάνοντας διάφορες εργασίες μέσα στο στρατιωτικό συγκρότημα, είτε πολεμώντας τους αντάρτες.

Στις 9 Ιουλίου, οι αρχές της Λιβύης που διαχειρίζονταν το κέντρο απελευθέρωσαν τους υπόλοιπους κρατούμενους, αλλά χωρίς να τους καθοδηγήσουν πού να πάνε. Με τα Ηνωμένα Έθνη ανήμπορα να τους δώσουν στέγη, εκατοντάδες πήραν το δρόμο προς άγνωστη κατεύθυνση.