Για να είναι όμως ικανός κανείς να ζήσει εν κοινωνία με τον Θεό, χρειάζεται τη νόηση, και για να μπορεί να απολαμβάνει την κοινωνία αυτή, χρειάζεται τη θέληση. Να κατέχει κανείς ένα αγαθό σημαίνει να μπορεί να προσηλωθεί σ’αυτό, να το αδράξει με μια ενέργεια της βούλησης. Να δημιουργηθεί ένα ον ικανό για το μέγιστο αγαθό, τη μετοχή στη θεία μακαριότητα, σημαίνει να δημιουργηθεί ένα ον προικισμένο με βούληση, και καθώς το να θέλει κανείς αυτό που γνωρίζει ο νους σημαίνει να είναι ελεύθερος, μπορούμε να πούμε ότι ήταν αδύνατο να κληθεί ο άνθρωπος στη μακαριότητα χωρίς να του δοθεί συγχρόνως η ελευθερία. Δώρο θαυμάσιο χωρίς αμφιβολία, αλλά και φοβερό, αφού όποιος είναι ικανός για το μεγαλύτερο αγαθό είναι ικανός και να το χάσει.
Το πνεύμα της μεσαιωνικής φιλοσοφίας
Gilson Étienne
