Η συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας της Τουρκίας με τη Λιβύη, η οποία υπεγράφη στις 27 Νοεμβρίου, περιλαμβάνει διατάξεις για «έκτακτο προσωπικό», κάτι που οδήγησε την αντιπολίτευση να ρωτήσει αν ο στρατός μισθοφόρων της SADAT, θα είναι μεταξύ των πολιτικών ομάδων που θα αναπτυχθούν στην διαλυμένη από τον πόλεμο χώρα της Βόρειας Αφρικής.
Η Προεδρία της Τουρκίας την περασμένη Δευτέρα, υπέβαλε πρόταση στο Κοινοβούλιο για έγκριση αποστολής στρατευμάτων στη Λιβύη, με το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) να θέλει να επισπεύσει την ψήφιση του ν/σ πριν από τη λήξη της διακοπής του Κοινοβουλίου στις 7 Ιανουαρίου, οπότε κι έγινε σε έκτακτη Εθνοσυνέλευση την Πέμπτη της προηγούμενης εβδομάδας.
Η συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας αναφέρει ότι η Τουρκία μπορεί να στείλει πολίτες που είναι μέλη αμυντικών οργανισμών και οργανώσεων ασφάλειας στη Λιβύη.
«Καμία άλλη συμφωνία που έχει υπογράψει η Τουρκία με άλλες χώρες δεν έχει τόσο αμφίβολους και σιωπηρούς ορισμούς», ανέφερε στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, o βουλευτής της μείζονος αντιπολίτευσης Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), Utku Çakırözer.
«Ποιοι είναι αυτοί οι οργανισμοί άμυνας και ασφάλειας που αναφέρονται στο μνημόνιο, ποιος θα τους ελέγχει;» πρόσθεσε ο Çakırözer.
Ωστόσο, η SADAT, η οποία ιδρύθηκε από τον πρώην Στρατηγό Adnan Tanrıverdi (που θεωρείται ακραίος ισλαμιστής και ενάντια στο κοσμικό κράτος), βρίσκεται στη Λιβύη από την πρώτη στιγμή που πρωτοεμφανίστηκε. Η πρώτη φορά που η SADAT αναφέρει στην ιστοσελίδα της τη Λιβύη, ήταν τον Μάιο του 2013, όταν την επισκέφθηκε «για να προσδιορίσει τις ανάγκες των νέων λιβυκών Ενόπλων Δυνάμεων».
Η SADAT παρείχε εκπαίδευση και εξοπλισμό σε Σύριους αντάρτες εναντίον του καθεστώτος Assad, και οι μυστικές υπηρεσίες είχαν την εταιρεία υπό παρακολούθηση για αυτό.
Οι εκθέσεις ανέφεραν επίσης η SADAT αποτελείται κυρίως από πρώην Τούρκους αξιωματικούς του στρατού, ειδικούς του πολέμου που είχαν απολυθεί από το στρατό λόγω των ισλαμιστικών τους κλίσεων.
Ο Tanriverdi, ο οποίος είναι επίσης επικεφαλής Σύμβουλος Ασφαλείας του Προέδρου Erdogan, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στο τμήμα Eιδικού Πολέμου του τουρκικού Στρατού. Αργότερα υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ένωσης Υπερασπιστών της Δικαιοσύνης (ASDER), η οποία αποτέλεσε τη βάση της SADAT.
Ο Tanrıverdi πρωταγωνίστησε στα πρωτοσέλιδα την προηγούμενη εβδομάδα κατά τη διάρκεια μιας Συνόδου του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), όταν ανέφερε ότι η εταιρεία του προετοιμάζει τον δρόμο για την άφιξη του Mahdi, του Λυτρωτή του Ισλάμ, η άφιξη του οποίου προφητεύεται στην ισλαμική διδασκαλία.
Ο Στρατιωτικός σύμβουλος του Erdogan ανέφερε επίσης ότι ο ισλαμικός κόσμος θα ενωθεί υπό την ηγεσία του Mahdi.
«Είναι σαφές ότι η SADAT ακολουθεί και εφαρμόζει την ατζέντα του Erdogan χωρίς τους περιορισμούς της κυβερνητικής οντότητας», είχε γράψει ο πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου Michael Rubin, το 2017.
Ο Rubin, όπως και άλλοι στα διεθνή ΜΜΕ, ανέφερε ότι η SADAT είχε διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου του 2016 στην Τουρκία. Ο Rubin ανέφερε επίσης ότι η SADAT έλαβε χρηματοδότηση από την τουρκική κυβέρνηση για την εκπαίδευση περίπου 3.000 ξένων μαχητών που θα αναπτυχθούν στη Συρία και τη Λιβύη.
Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) και η Al Nusra ήταν μεταξύ των ομάδων στις οποίες η SADAT παρείχε στρατιωτική εκπαίδευση, σύμφωνα με τον Rubin.
Ο επικεφαλής του Κόμματος της κεντροδεξιάς αντιπολίτευσης (IYI) και πρώην υπουργός Εσωτερικών Meral Akşener, τον Ιανουάριο του 2018, είχε αναφέρει ότι η SADAT διηύθυνε στρατόπεδα εκπαίδευσης στην Κεντρική Ανατολία, «και φημολογείτο ότι θα δημιουργήσει χάος στην Τουρκία κατά τη διάρκεια των εκλογών» τον Ιούνιο του ίδιου έτους.
Η SADAT είχε απαντήσει στους ισχυρισμούς κατηγορώντας τον Rubin για δεσμούς με το κίνημα Gülen, το οποίο σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει το τουρκικό κράτος ενορχήστρωσε την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, επικαλούμενη απόφαση Δικαστηρίου της Άγκυρας για τα στρατόπεδα που ανέφερε ο Akşener.
Η εταιρεία ανέφερε επίσης ότι κανένα μέλος από το προσωπικό της δεν συντονίστηκε με ένα άλλο, αν και όλοι ήταν στους δρόμους ενάντια στην απόπειρα πραξικοπήματος «όπως κάθε Τούρκος πατριώτης» και ότι «δεν έχουν υπάρξει ποτέ έργα που έχουν πραγματοποιηθεί από την SADAT στην Τουρκία ή σε άλλη χώρα κατά τη διάρκεια εκλογικών διαδικασιών».
Ένα άλλο σημαντικό σημείο διαφωνίας ήταν η εμπλοκή της SADAT με τις ομάδες Esedullah, μια ειδική δύναμη που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της κουρδοτουρκικής σύγκρουσης στα νοτιοανατολικά το 2015, κάτι που είχε αναφερθεί και σε έκθεση της ΕΕ με την Τουρκία να θεωρείται υπεύθυνη για «σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της εσκεμμένης θανάτωσης αμάχων».
Η SADAT ανέπτυξε μια σειρά βάσεων στη βορειοδυτική περιοχή Μαρμαρά της Τουρκίας για να εκπαιδεύσει τις δυνάμεις αντιπολίτευσης της Συρίας κατά του Assad, και τουλάχιστον μία από αυτές τις βάσεις στην επαρχία Κοτζάελι ανήκε παλαιότερα στο Τουρκικό Ναυτικό, σύμφωνα με έκθεση της αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Aydınlık, το 2012. Η SADAT αρνήθηκε τον ισχυρισμό.
Ο Tanrıverdi δεν αρνήθηκε την υποστήριξή του προς τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό κατά του Assad (FSA), και το 2012 κάλεσε την Τουρκία να παραχωρήσει διπλωματική αποστολή στη διοίκηση του FSA και να εκδώσει διπλωματικά διαβατήρια σε στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, που θα διάλεγε ο FSA.
Ωστόσο, υπάρχουν ισχυρισμοί ότι η σχέση επεκτάθηκε πέρα από τον FSA μέχρι την Jabhat al-Nusra, η οποία συνδέεται με τη al-Qaeda.
Τον περασμένο Φεβρουάριο, κατά τη διάρκεια του δεύτερου διεθνούς Κογκρέσου της Ισλαμικής Ένωσης, ο Tanrıverdi είχε περιγράψει λεπτομερώς το όνειρό του για ένα συνομοσπονδιακό ισλαμικό κράτος που θα περιελάμβανε 61 μουσουλμανικές χώρες, μοιρασμένες σε οκτώ ομάδες ανά εθνικότητα και τόπο, με την υποστήριξη του Κέντρου Στρατηγικής Έρευνας για τους Υπερασπιστές της Δικαιοσύνης (ASSAM).
Οι ισλαμικές χώρες θα πρέπει να ιδρύσουν ισλαμικά υπουργεία που θα συνέρχονται τακτικά για να συζητήσουν πώς θα μπορούσε να ιδρυθεί μια Ένωση, ανέφερε ο Tanriverdi σε ομιλία του στο Κογκρέσο.
Η Τουρκία, το Ιράν, η Συρία, η Ιρακινή «Αντίσταση» και η Παλαιστίνη θα πρέπει να αποτελέσουν τον πυρήνα της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των ισλαμικών χωρών, ανέφερε ο Tanriverdi, με τη δύναμη ταχείας ανάπτυξης του Ισλάμ, αποτελούμενη από μια διπλή ταξιαρχία, μια τεθωρακισμένη και μια εναέρια.
Η Υπηρεσία Ασφαλείας του Ισραήλ Shin Bet το 2018 είχε κατηγορήσει την SADAT ότι διευκόλυνε τη μεταφορά κεφαλαίων και εξοπλισμού στην παλαιστινιακή μαχητική ισλαμική ομάδα Χαμάς.
Ο νομοθέτης του CHP Necati Yıllmaz είχε ρωτήσει το 2016 τον τότε πρωθυπουργό Bengali Yıldırım με ποιες χώρες ήταν συνδεδεμένη η SADAT, αν προσέφερε εκπαίδευση Μυστικών Πληροφοριών για οποιαδήποτε ξένη χώρα, αν είχε στρατόπεδα στο εξωτερικό, και εάν οι καταγγελίες για τους δεσμούς της με τον Al Nusra, την Al Qaeda και τον ISIS ήταν αληθείς.
Ο Yılrım είχε αφήσει τις ερωτήσεις αναπάντητες.
Σε περίπτωση άλλου κοινωνικού κινήματος όπως οι διαμαρτυρίες του 2013 στο πάρκο Gezi ή σε ένα εργατικό κίνημα που αποκτά ορμή, η SADAT θα μπορούσε να βγει και να σκοτώσει ανθρώπους ατιμώρητη, με τον ισχυρισμό ότι ήταν «τρομοκράτες», είχε δήλωσε το 2018 ο πρώην νομοθέτης του CHP Fikri Sağlar.
Σημειώνεται ότι η Ρωσία είχε κάνει αναφορά στη SADAT σε έκθεσή της προς τον ΟΗΕ για την εμπλοκή της Τουρκίας στη Συρία, ωστόσο η αναφορά στην εν λόγω μισθοφορική εταιρεία είχε στη συνέχεια αποσυρθεί.
Amor Vincit Omnia 